W ZALEŻNOŚCI OD RODZAJU I STOPNIA NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI PROWADZONE SĄ ZAJĘCIA REWALIDACYJNE:


TERAPIA LOGOPEDYCZNA


Do najważniejszych celów logoterapii należą: usuwanie zakłóceń i zaburzeń komunikacji językowej, pomoc w przezwyciężaniu trudności związanych z mówieniem, rozumieniem, czytaniem i pisaniem oraz stymulowanie pełniejszego rozwoju mowy. Objęci są nią w SOSW w Radzyniu Podlaskim wszyscy uczniowie posiadający deficyty w zakresie mowy. Wyposażenie szkolnego gabinetu logopedycznego stanowią: multimedialny zestaw komputerowy, instrumentarium logopedyczne, komplet programów terapii mowy, i języka, komplet programów do diagnozy zaburzeń słuchu, wzroku i mowy, komplet programów wyrównawczych rozwijających mowę i język, komputerowy program terapii jąkania, korektor mowy oraz fachową literaturę, multimedialne programy komputerowe i pomoce: ksylofon, dzwonki, dźwiękowe sześciany, pudełko logopedyczne, logopedyczny labirynt magnetyczny, a także dywanik glottodydaktyczny.

METODA TOMATISA


Metoda treningu słuchowego przy pomocy, której eliminowane są zaburzenia uwagi i lateralizacji słuchowej. Do stymulacji wykorzystuje się „elektroniczne ucho” - urządzenie dające możliwość wielorakiego przetwarzania dźwięku, stosownie do potrzeb programu naprawczego, zaplanowanego w oparciu o diagnozę. Metoda Tomatisa stosowana jest w pracy z dziećmi wykazującymi: zaburzenia mowy, zaburzenia głosu, autyzm, ADHD, problemy szkolne. Metodę wykorzystuje się również m.in. w walce ze stresem i w nauce języków obcych. Ośrodek dysponuje kompletem sprzętu do terapii tą metodą.

AAC - KOMUNIKACJA ALTERNATYWNA I WSPOMAGAJĄCA


Metodę stanowi zespół sposobów porozumiewania się, stosowanych w przypadku, gdy powszechnie używana mowa i pismo są zaburzone. W pracy z uczniem niemówiącym wykorzystywane są specjalistyczne programy komputerowe i urządzenia ułatwiające porozumiewanie się, m.in.: komunikatory służące do nagrywania i odtwarzania komunikatów, plansze i tablice do porozumiewania, komputery generujące głos.

EEG BIOFEEDBACK


Metoda polega na modyfikowaniu w sposób celowy wzorca fal mózgowych. Pozwala na wzmocnieniu koncentracji uwagi, zdolności planowania i ogólnej samokontroli. W ośrodku terapią EEG BIOFEEDBACK objęci są wychowankowie z problemami z koncentracją uwagi, pamięcią, nadpobudliwością psychoruchową, niską samooceną, stresem, brakiem motywacji do działania, tremą, zaburzeniami w rozwoju mowy, autyzmem oraz z zaburzeniami zachowania. Jest to metoda skuteczna, bezpieczna, bez działań ubocznych. Szczególnie podoba się młodym ludziom, ponieważ polega na uczestniczeniu w swojego rodzaju grze wideo. Rolę klawiatury komputera, myszy, czy joysticka pełnią myśli pacjenta. Prezentowanie na monitorze obrazy gry to efekt własnej pracy mózgu. Wykwalifikowany terapeuta uczy osobę objętą terapią jak hamować niepożądane fale mózgowe, a jak stymulować pożądane.

INTEGRACJA SENSORYCZNA (SI)


Metoda integracji sensorycznej ma zastosowanie głównie u dzieci z trudnościami w uczeniu się, dzieci autystycznych, z mózgowym porażeniem dziecięcym, zespołem Downa i nadpobudliwych psychoruchowo. Terapia SI jest nazywana naukową zabawą. Dziecko buja się, skacze, turla, czołga, pokonuje tory przeszkód, dobrze się przy tym bawiąc. Podczas terapii układ nerwowy uczy się właściwie reagować na żądania płynące z otoczenia. Dla każdego dziecka ustalany jest indywidualny plan terapii z wykorzystaniem jego naturalnych mechanizmów kompensacyjnych. Ośrodek posiada w pełni wyposażoną salę integracji sensorycznej.

USPRAWNIANIE RUCHOWE


Prowadzone z uczniami o różnym stopniu niepełnosprawności ruchowej. Programy usprawniania dzieci zawierają różnorodne ćwiczenia. Są dopasowane do indywidualnych możliwości i potrzeb dzieci. W korygowaniu niepełnosprawności ruchowej wykorzystuje się szereg ćwiczeń, min: ćwiczenia metodą Weroniki Sherborne, ćwiczenia ogólno kondycyjne, ćwiczenia wzmacniające mięśnie posturalne, ćwiczenia elongacyjne i antygrawitacyjne, ćwiczenia stóp, ćwiczenia rozciągające mięśnie przykurczone, ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia poprawiające koncentrację psychoruchową, gry i zabawy ruchowe, ćwiczenia relaksacyjne. Stosowane są również zabiegi fizykoterapeutyczne, np.: masaż ręczny, aqawibron, kąpiel perełkowa. W zajęciach mogą uczestniczyć rodzice uczniów w celu udzielania im instruktażu do kontynuacji ćwiczeń w domu.

DOGOTERAPIA


Najbardziej naturalny sposób „przemycenia” trudnych, czasem żmudnych ćwiczeń wspomagających rehabilitację z pomocą odpowiednio wybranego i przygotowanego psa-terapeuty. Dogoterapia oddziałuje na sferę emocjonalną przez przełamanie bariery niepewności przed kontaktem z psem, akceptowanie obecności psa w bliskim otoczeniu, u dzieci autystycznych, eliminowanie agresji i autoagresji u dziecka, kształtowanie pozytywnych emocji dziecka, rozwój empatii i poprawę samooceny. Podczas zajęć wykonuje się wiele rodzajów ćwiczeń i zabaw, które mają służyć podstawowemu celowi dogoterapii, wszechstronnemu rozwojowi podopiecznego.

HIPOTERAPIA


Forma rehabilitacji psychoruchowej, do której stosuje się konia.Terapia ta stanowi jeden z elementów rehabilitacji leczniczej i jako taka jest prowadzona przez specjalistę, na zlecenie i pod kontrolą lekarza. Działanie hipoterapii: korygowanie postawy ciała; regulacja napięcia mięśniowego; kontakt z przyrodą, działanie motywacyjne; doskonalenie równowagi, koordynacji, orientacji w przestrzeni, schematu własnego ciała, poczucia rytmu; stymulacja i normalizacja czucia powierzchniowego; zwiększenie poczucia własnej wartości, zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych; rozwijanie pozytywnych kontaktów społecznych. Inną szczególną cechą hipoterapii są możliwości pracy z dziećmi autystycznymi. Osoby autystyczne i konie wykazują wiele podobieństw w postrzeganiu, reagowaniu, porozumiewaniu się.

ZAJĘCIA W SALI DOŚWIADCZANIA ŚWIATA


Głównym celem terapii jest doświadczanie świata zmysłami wzroku, dotyku, słuchu i węchu oraz odprężenie, relaks i wyciszenie. Odbiorcami tego typu terapii są osoby upośledzone umysłowo, autystyczne, z zespołem Downa, z mózgowym porażeniem dziecięcym, z chorobą psychiczną. Niepełnosprawna osoba w sali doświadczania świata posiada wolność wyboru tych bodźców, które są dla niej najbardziej przyjemne, na których chce się koncentrować i którymi chce się zajmować.

ZAJĘCIA KOREKCYJNO - KOMPENSACYJNE


Forma zajęć rewalidacji indywidualnej dzieci mających specyficzne trudności w nauce. Celem ich jest niesienie pomocy uczniom z trudnościami w uczeniu, spowodowanymi różnymi zaburzeniami funkcji percepcyjno- motorycznych oraz brakiem równowagi emocjonalnej i słaba motywacja do pracy. Podstawą pracy terapeutycznej są metody czynnościowe, które zaspokajają najważniejsze potrzeby dziecka poprzez działanie, odkrywanie i poznawanie.



DODATKOWO W RAMACH POMOCY PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNEJ PROWADZONE SĄ ZAJĘCIA:


ZAJĘCIA DYDAKTYCZNO - WYRÓWNAWCZE


Podstawowa forma specjalistycznej pomocy dzieciom, które mają trudności w opanowaniu materiału nauczania. Są to zajęcia rewalidacji indywidualnej wspierającej proces uczenia się, których zadaniem jest wyrównywanie braków w zakresie intelektualnym. Zajęcia te wyrównują zaniedbania pedagogiczne oraz wynikające z nich braki w nauce. Poprzez odpowiednie ćwiczenia rozwijają procesy poznawcze (spostrzeganie, uwagę, myślenie) oraz zmniejszają trudności w czytaniu, pisaniu i liczeniu. Przeznaczone są dla uczniów, którzy z różnych powodów mają kłopoty w opanowaniu podstawowych wiadomości i umiejętności z zakresu nauczanych przedmiotów.

MUZYKOTERAPIA


Forma psychoterapii, która wykorzystuje muzykę i jej elementy jako środki stymulacji oraz ekspresji emocjonalnej i komunikacji niewerbalnej w procesie diagnozy, leczenia i rozwoju osobowości człowieka. Podczas zajęć zachęca się dzieci do twórczego eksperymentowania z ruchem całego ciała i do wyrażania emocji. Kryterium doboru repertuaru stanowi cel terapeutyczny (np. aktywizacja ruchowa, logopedyczna, relaksacyjna) oraz aktualna sprawność psychofizyczna dziecka (jego możliwości motoryczne, chęć współpracy, nastrój psychiczny). W celu wzmocnienia zajęć stosowane są różne elementy metod wspomagania psychoruchowego tj.: programy aktywności M. i Ch. Knillów, rytmika E. J. Dalcroze’a i K. Orffa lub logorytmika.

ARTETERAPIA


Oddziaływanie przez sztuki plastyczne (malarstwo, rysunek, grafikę, rzeźbę), pełni funkcję relaksacyjną, edukacyjną, korekcyjną , diagnostyczną i ekspresyjną. Pomaga uzewnętrznić emocje, pragnienia, dążenia i myśli. Podstawowym celem arteterapii jest zapoznanie uczniów z możliwościami wyrażania emocji przez twórczość plastyczną.

BIBLIOTERAPIA


Zakłada wykorzystanie książek i czasopism do celów rewalidacyjnych, profilaktycznych i ogólnorozwojowych. Celem zajęć jest zmiana rzeczywistości wychowawczej i wpływ na postępowanie osoby objętej terapią, zapewnienie wsparcia psychicznego i duchowego, poprawa samopoczucia, pomoc w odzyskaniu wiary w siebie oraz wskazanie pozytywnych wzorców zachowania.

ZAJĘCIA SOCJOTERAPEUTYCZNE


Będąc uczniem SOSzW uczniowie mogą uczestniczyć w zajęciach socjoterapeutycznych . Udział w zajęciach jest okazją do kształtowania nowych sposobów zachowania oraz nabycia nowych umiejętności zwłaszcza interpersonalnych, a więc asertywności, podejmowania decyzji, radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. W trakcie zajęć uczestnicy poznają siebie, uczą się konstruktywnych sposobów radzenia sobie z trudnościami w kontaktach z innymi.
Zajęcia skierowane są do uczniów:
- z problemami emocjonalnymi, osobistymi, szkolnymi,
- z zaburzeniami zachowania,
- z rodzin dysfunkcyjnych.
Cele zajęć socjoterapeutycznych:
- odblokowanie i odreagowanie tłumionych emocji, rozładowanie napięć,
- stwarzanie okazji do przeżywania pozytywnych emocji,
- ekspresja uczuć,
- zapewnienie poczucia bezpieczeństwa,
- kształtowanie umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach,
Zajęcia prowadzone są aktywnymi metodami. Są to: praca w kręgu, praca w małych grupach, burza mózgów, rysunki, psychodrama, niedokończone zdania, twórczość plastyczna, gry i zabawy, swobodne wypowiedzi uczestników.



ZAJĘCIA ZWIĄZANE Z WYBOREM KIERUNKU KSZTAŁCENIA I ZAWODU ORAZ PLANOWANIEM KSZTAŁCENIA I KARIERY ZAWODOWEJ


Uczniowie klas gimnazjalnych i szkół ponadgimanzjalnych uczestniczą w zajęciach z zakresu doradztwa zawodowego. Mogą też korzystać z pomocy doradcy zawodowego.
Działania szkolnego doradcy zawodowego
1. Przygotowanie młodzieży do trafnego wyboru zawodu i drogi dalszego kształcenia oraz opracowania indywidualnego planu kariery edukacyjnej i zawodowej.
2. Przygotowanie ucznia do radzenia sobie w sytuacjach trudnych, takich jak:
- bezrobocie,
- problemy zdrowotne,
- adaptacja do nowych warunków pracy i mobilności zawodowej.
3. Przygotowanie ucznia do roli pracownika.
4. Przygotowanie rodziców do efektywnego wspierania dzieci w podejmowaniu przez nie decyzji edukacyjnych i zawodowych.
5. Pomoc nauczycielom w realizacji tematów związanych z wyborem zawodu w ramach lekcji przedmiotowych.
6. Wspieranie działań szkoły mających na celu optymalny rozwój edukacyjny i zawodowy ucznia.